Język górnołużycki
Horjnoserbšćina

1. cechy zachodniosłowiańskie
2. cechy łużyckie
3. jer mocny twardy → e, o
   són, pos, dźeń
4. r zgłoskotwórcze → or
   r' zgłoskotwórcze → er, or (przed przedniojęzykową twardą)
   smjerć, twjerdy
5. l zgłoskotwórcze → oł
   stołp, tołsty, dołhi, dołk, ale: słónco
   l' zgłoskotwórcze → eł, oł (przed przedniojęzykową twardą)
   
6. między miękkimi spółgłoskami: 'a → e
7. g → γ
   hora, huba, małeho, hrać, hród
8. ch → k^h
   chlěb [k^hlěb], chmurić [k^hmurić]
9. chy → ch'i
   chilić, chiba
10. zachowanie miękkości č, ž, š
    čisty, čitać, činić, Łužica, žiwy, žito, židki, šija, šipka, šidło
11. zwężenie e, o także pod starym ps. akutem
12. TreT → TreT
    prědk, trěbić
    ps. tr, pr, kr przed V przednimi → tš, pš, kš
    při, třepać, křidło
13. t', d' → ć, dź
14. występuje liczba podwójna, np.:
    sg. - du. - pl. : dub - dubaj - duby; žona - žonje - žony; rjany - rjanej - rjane;
    'być' : (ja) sym, (ty) sy, (wón) je - (mój) smój, (wój) stej, (wonej) stej - (my) smy, (wy) sće, (woni) su
15. występują czasy przeszłe proste: aoryst (od czasowników dokonanych) i imperfectum (od niedokonanych)
    imperfectum czasownika čitać

    	sg	du	pl
    1	čitach	čitachmoj	čitachmy
    2	čitaše	čitaštej	čitašće
    3	čitaše	čitaštej	čitachu

    aoryst czasownika přečitać

    	sg	du	pl
    1	přečitach	přečitachmoj	přečitachmy
    2	přečita	přečitaštej	přečitašće
    3	přečita	přečitaštej	přečitachu

16. brak krótkich form przymiotników
17. występuje wołacz wyłącznie w rodzaju męskim w liczbie pojedynczej. Najczęściej jego końcówką jest -o, np. nano! Tomašo! Niekiedy pojawia się -e zmiękczając poprzedzającą spółgłoskę, np. hólc - hólče! knjež - knježe! Pětr - Pětrje!